Hoe snel het weer kan veranderen en zeehondjes in de zon

 Afgelopen week waren Jan en ik allebei een dag vrij. Aangezien "weeronline" voor Vlaardingen een mager zesje voorspelde en voor Texel een ruime acht (met zon!), was de keuze snel gemaakt. Nog een keer naar Texel dus!
Op de heenreis was het weer niet best: regen, regen en nog eens regen, niet erg hoopgevend. Tijdens de bootreis was het gelukkig droog en zoals altijd vermaakten de meeuwen ons daar met hun capriolen die ze uithalen om stukjes brood te vangen: altijd een leuk gezicht.
Op Texel begon het helaas weer te miezeren, hoezo zon vandaag? De duif  hieronder poseert voor een achtergrond met regendrupjes, ik had een heel ander plaatje in gedachten... 

De hoop op een mooie dag verdween bijna, maar plotseling kwamen er toch wat lichtere delen in de lucht:

Een paar 300 mm foto's van een enorme vlucht scholeksters tijdens en na hun landing op het wad:

Een mooi gezicht, maar ik kan nog wel wat meer lens-mm's gebruiken. Fijn dat er altijd iets te wensen overblijft.....


We waren net lekker weer aan het fietsen toen ik me plots een hoedje schrok door een luide knal gevolgd door aanhoudend gesis: klapband achter! Er zat niets anders op dan de fiets weg te brengen naar de fietsenmaker in De Cocksdorp voor een nieuwe band. Tijdens de wachttijd hebben we ons gemeld bij Sil en zijn "Vriendschap" voor een vaartocht naar de zeehonden in de Waddenzee vanaf de kop van het eiland. Die tocht stond al een tijdje op ons verlanglijstje en dit was dus een mooie gelegenheid, ook omdat het weer plots geweldig opknapte.

Het tochtje was een doorslaand succes, we hebben heerlijk relaxed in het zonnetje zitten genieten. De verwachtingen waren hooggespannen: zouden er zeehonden op de banken tussen Texel en Vlieland liggen?


Ja hoor, daar zijn ze, veel zeehonden!

Bekijken wij de zeehonden met interesse of is het juist omgekeerd?

De Vriendschap kan heel dicht bij de dieren komen, omdat de zeehonden gewend zijn aan dit scheepje dat zo vaak langs komt.


Nog een plaatje met de vuurtoren van Texel op de achtergrond:

Door het perspectief van de 300 mm-lens lijkt het net alsof de zeehonden op het strand voor de vuurtoren liggen, maar in werkelijkheid zit er nog een heel stuk zee tussen.


Daarna hebben we nog een poosje gezellig gebivakkeerd bij Jan en Femmy op de camping en samen gewandeld langs de zee. Heerlijk genieten van de zon, van heel veel schelpen en het geluid van de golven en de meeuwen. Super!

Zo zie je maar, niet wanhopen als het regent, het kan zomaar veranderen! 

Spetterend!

Dinsdagavond na het eten naar Hoek van Holland om nog lekker wat zeelucht op te snuiven. Nou, die hebben we met grote hoeveelheden gekregen! Hoewel we tijdens het fietsen van werk naar huis natuurlijk al gemerkt hadden dat er forse (tegen)wind stond, bleek op de pier pas goed hoe hard het waaide. 

De pier was afgesloten, maar we zijn langs de slagboom gegaan en helemaal naar het eind gelopen, de waterspetters vlogen ons om de oren, maar het was heerlijk!

Het was een fantastisch schouwspel dat  ik geprobeerd heb samen te vatten in enkele regels hieronder, ik heb steeds een foto bijgevoegd ter illustratie: het was echt een TOP-avond!

Genieten van bedrijvigheid in gouden licht

Van harde wind en opspattend water

Van grote rollers op de stenen

Van vogels zeilend langs een donkere lucht

Van oplichtende wolken die zich mooi spiegelen

Met zoute lippen genieten van natuurgeweld

En van een langzaam ondergaande zon

Hartelijk bedankt voor alle leuke en positieve reacties op mijn vorige blog: graag weer tot horens!

Nieuw objectief getest: de Westerheide en wat we daar zagen

Afgelopen weekend heb ik in plaats van de geretourneerde Sigma 150-500 mm een Nikon 300 mm F/4 gekocht. Qua bereik dus minder mm dan de Sigma, maar een 500 mm van Nikon vind ik te zwaar om mee te sjouwen op fiets- en wandeltochten en bovendien erg duur. Eerst maar eens proberen hoe dit bevalt, waarschijnlijk koop ik er nog een 1.4 converter bij.

Natuurlijk wilde ik m'n nieuwe lens dolgraag meteen uitproberen en het zien en fotograferen van reeën stond al een tijdje op m'n verlanglijstje, dat leek me dus een prima combinatie voor vandaag. Op de prachtige weblog van Loes  kwam ik beeldschone foto's van reeën tegen en gewapend met haar instructies over de locatie zijn we, te weten Jan, Bertram en ik, op stap gegaan. 
De Westerheide is een prachtig gebied en de hei staat nu schitterend in bloei, maar op deze mooie namiddag waren er wel heel veel wandelaars. Waar je ook keek, je zag overal wel mensen, vaak met honden, over de paden lopen. Mijn hoop op de gewenste waarnemingen verdampte dan ook, totdat we opeens iets mooi bruins zagen bewegen: jawel een ree! Prachtig, zoals die bruine vacht afstak tegen het paars van de hei in het mooie namiddaglicht!

Opvallend genoeg waren er nu ook al veel paddenstoelen te zien, zoals deze joekel:

Intussen hadden we "het" veldje met wilde radijs bereikt en we hadden ons net leuk opgesteld onder de bomen daar toen het plotseling geweldig begon te hozen. We zagen nog net een ree het bos induiken:

Jan en Bertram, die optimistisch zonder jas waren vertrokken, waren in een mum van tijd doorweekt. Geen pretje dus, ik was dan ook blij dat ik wel een jas had meegesjouwd, alleen al om m'n camera te kunnen beschermen.

Na verloop van tijd trok de bui over en kwam de zon weer tevoorschijn, er verscheen  zelfs een regenboog en het landschap werd prachtig verlicht.

Daarna, HOERA, kwamen er 4 reeën tevoorschijn uit het bos, ze waren vlakbij! Een bok en drie vrouwtjes begonnen enthousiast te eten van de radijs. Wat een oogstrelend gezicht, die kopjes die af en toe omhoog kwamen uit de radijs  en die prachtige reebruine-ogen die ons aankeken. We hebben er geweldig van genoten. 

Jan en Bertram hielden het na een tijdje voor gezien en vertrokken naar het restaurant om op te drogen, ik heb nog een uurtje rondgekeken en nog meer reeën gezien, onder andere een moeder met kind:

Onderweg terug zag ik nog een groepje mooie roodborsttapuiten, maar ik had geen tijd meer om ze fatsoenlijk voor de lens te krijgen, ik kwam al later dan afgesproken bij het restaurant.

Een heerlijke middag! De nieuwe lens bevalt heel goed, hij is niet te zwaar en kan goed uit de hand gebruikt worden, en het bekijken en fotograferen van de bloeiende hei, de reeën en de vogels maakte me heel blij. 
Loes, bedankt voor je tips!

Iedereen die commentaar heeft geleverd op de vorige blogs: ook reuze bedankt en graag weer tot horens! 

Nog een paar foto's in de radijs als afsluiting, ik kan er nog even geen genoeg van krijgen:

Wil je nog meer mooie reetjes zien, kijk dan vooral op Reebruine ogen

Varend Corso

Even een keer een andere blog dan anders, in de hoofdrol nu eens niet de natuur maar het Varend Corso 2011.

Het is altijd leuk om aan de Vaart te wonen, maar op sommige dagen is het extra leuk! Afgelopen vrijdag kwam aan het eind van de middag het Varend Corso langs, een jaarlijks terugkerend spektakel met meer dan 60 prachtig en/of buitenissig versierde boten. 

Veel dans en muziek gekoppeld aan een thema, dit jaar "Theater door het Water", zorgden voor uren fun voor de toeschouwers op de dijk, het was dan ook weer gezellig druk. Heerlijk met z'n allen genieten in het zonnetje.

Een kleine selectie:

New Kids Turbo

Soldaat van Oranje

Mooie avond

Nog even terug naar Spanje: ik kwam een foto tegen van een mooie zonsondergang tijdens onze vakantie. Het was een hele mooie avond met een prachtige oranje lucht boven de bergen.  Ik kreeg acuut zin om terug te gaan!