Watersnippen!

Op Waarneming.nl zag ik veel meldingen van watersnippen in de Rietputten: dat vraagt om een bezoekje! En inderdaad: op een zaterdagochtend in augustus hebben Jan en ik een uurtje kunnen genieten van veel watersnippen die daar rustten of fourageerden: super leuk!

De allerschattigste eendjes

Ik blog even lekker door, want er liggen nog steeds foto's te wachten. 
In april zag ik heel vroege nesten, nu zag ik weg van werk naar huis een heel laat nest eendjes: wat een schatjes! Ze bleken, net zoals jonge meerkoetjes en waterhoentjes, ook al dol op grote waterleliebladeren als handig rustplekje.
Ik kon het natuurlijk niet laten om snel wat foto's te maken, handig hoor om veel rond te fietsen met fototoestel :-)

Dat was weer een groot genietmoment!
Bedankt voor je bezoek.

Trappen naar je baas

is echt geen straf als je lekker in het zonnetje fietst, genietend van blauwe luchten, wolken en een heerlijk polderlandschap. Kan het nog Hollandser?
De oplettende kijker kan mij ontdekken op de foto hieronder.

Paarsrode deken onder een dreigende lucht

Afgelopen weekend hebben we te maken gehad met indrukwekkende buien. Onze wandeling over de kletsnatte heide begon ook in de regen, maar als snel brak gelukkig de zon door. 
Wat een heerlijke combinatie toen; die paarse heide in de zon met daarboven die dreigende lucht!

Nog lelijker dan jonge meerkoetjes…

Onderweg van werk naar huis fiets ik langs een vaart met heel veel waterlelies en 's avonds met mooi licht is het een heerlijk stukje van de route. Leuk om dan even langzaam te gaan fietsen, want er is altijd wel wat te zien.

Laatst ontdekte ik bijvoorbeeld een familie waterhoen en net zoals de meerkoetjes in mijn eerdere blogs (Lelijk? Lief! en Kindermishandeling?) blijken ook deze jongen dol te zijn op het wandelen over waterleliebladeren. In het weekend daarna zijn we dan ook nog even op deze plek geweest: genieten! Het weer wisselde helaas nogal, soms felle zon, soms flink bewolkt. 

Ik vind waterhoentjes hele mooie watervogels, maar de kleine pullen zijn nogal lelijk, naar mijn mening zelfs lelijker dan kleine meerkoetjes, met die grote blauwzwarte "wenkbrauwen".

De kleintjes zijn ook nogal schuw, zodra ze me zien trekken ze zich terug in de dekking en is het zaak om geduldig te wachten tot ze weer tevoorschijn komen:

Let vooral ook even op die "vleugeltjes"...

De kleintjes lijken nog in het geheel niet op hun ouders!

Maar ook deze kleintjes worden groot....
Na een paar weken zijn de kleintjes al flink veranderd!

Even op strooptocht in de waterleliebloem, want ze zijn lekker lekker, die meeldraadjes!