Genieten in de zon: Athene en Sounio in januari

In iedere baan heb je leuke en hele leuke momenten; voor mij begon het nieuwe jaar goed met een werktrip naar Athene, terwijl Jan ook nog langs kon komen. Naast werken en bijpraten met de collega's is het dan fijn om een paar uurtjes te hebben voor minder inspannende zaken, tijdens lunchtijd of in de avonduren, met als speciaal hoogtepunt het vieren van de twee prijzen die we kregen in oktober.

In het weekend was er voor vertrek ook nog tijd om even rond te lopen in de stad:

We brachten een bezoekje aan de centrale markt, een overdekte markt met voldoende vlees, vis en groente voor heel Griekenland (leek het wel). Indrukwekkende hoeveelheden vlees! Ik word nooit vrolijk van al die kadavers, maar ergens is het toch wel heel interessant om het inwendige van die dieren zo mooi uitgestald te zien, dat doen we in Nederland niet.

Let even op die keurig opgeknoopte darmen en al die organen die strak georganiseerd opgehangen zijn. 

Ik geef toch de voorkeur aan de groentemarkt: mooi van kleur en fris van geur.

Overal hangen kooitjes met ijverig zingende vogeltjes tussen de koopwaar. 

Bijzonder vissen op de vismarkt met eindeloze rijen vis...

Wow, lekker op een terrasje in de zon, dit is wel heel bijzonder in januari; zelfs voor Griekse begrippen is het lekker warm voor de tijd van het jaar.

Tijdens het weekend-uitje naar Sounio, waar de tempel van Poseidon (of wat er van over is) staat op een werkelijk schitterende plek met aan drie kanten zee, zagen we een viertal Aziatische steenpatrijzen. Ze bleken niet erg schrikachtig, getuige ook de eerste foto van deze blog (genomen met een groothoeklens). Daarna genoten we tijdens een romantisch etentje op het stand van een schitterende zonsondergang.

Uitzicht vanaf de Acropolis over die enorme stad Athene

Hieronder: op de Akropolis met zicht op het Parthenon en verder naar rechts het Erechteion, waanzinnig interessant om te bekijken (voor mij de zoveelste keer; het blijft mooi).

Super fijn om weer in Athene te zijn.

Hydra en Athene

Even de Griekenlandtrip in omgekeerde volgorde: Na het verblijf op Hydra was de koek nog niet op, want er volgde een prima congres in Athene.

De avond voor vertrek naar huis ben ik met Thea naar de rotsheuvel Areopagus geweest, een bijzondere plek die gewijd was aan de god Ares. De plaats wordt in de bijbel ook genoemd (Hand 17), Paulus verweeft de boodschap die hij komt brengen hier op indrukwekkende wijze met de wereld van de Atheners toen. 

Een prachtig uitzicht en een heel mooie zonsondergang vormden de ingrediënten voor een heerlijk uurtje op die historische plek nu. Hoe zouden de omgeving en dat uitzicht 2000 jaar geleden geweest zijn? Het is lastig voor te stellen, als je die enorme huidig miljoenenstad met al haar gebouwen, verkeer en inwoners aan je voeten ziet liggen. 

De burchtheuvel Acropolis is mooi zichtbaar vanaf de Areopagus; zo oud nu en nog steeds zo indrukwekkend.

Na zonsondergang zijn we op pad gegaan en hebben we genoten van de drukte en gezelligheid in de stad. 

Geweldig, dat kleine mannetje hieronder, hij zong vals (en z'n instrumentje klonk ook al niet top), maar hij deed het luid en vol overgave.

Voor vertrek naar huis hebben we tenslotte nog wat gebruikt aan het strand dichtbij het vliegveld. We belandden op een verrukkelijk terras met wel heel huiselijke verlichting:

Dat is vreemd, zwanen op het strand en zwemmend in zee. Dat heb ik nog nooit eerder gezien.

Nog een laatste blik  blik door de fijngevederde blaadjes naar de zee en dan op naar huis, het was weer fijn om hier te zijn.

En dan nu het eerste deel van de reis naar:

Hydra, een heerlijk klein Grieks eilandje: bijzonder om hier eens rond te kunnen kijken. 

Tijdens de overtocht zie je Hydra al liggen, een nogal droog en kaal eiland; van veraf niet heel aantrekkelijk. Het eerste dat echter opvalt als je van het veerbootje komt in de baai van Hydra stad, is de sfeer en de gezelligheid; bootjes, mooie shops, grote overdekte terrassen, prachtige panden en overal leuke ezeltjes die staan te wachten op een vrachtje. De ezels zijn de transporteurs van het eiland, want auto's, brommers en fietsen zie je niet op het eiland. Dat heeft ook weinig zin met al die trappen in Hydra stad, dat tegen een berghelling gebouwd is. 

Hieronder een impressie van het eiland. Als ik de foto's zie, heb ik acuut zin om terug te gaan!

Onderweg naar de veerboot zagen we heel veel kapelletjes langs de weg, die allemaal de plek van een fataal ongeluk aangeven. De kleuren van dit dak contrasteren mooi met die prachtig blauwe lucht.

Dit was een koffieplekje onderweg om te zoenen, wat een uitzicht op het oude Epidaurus!

De veerbootkapitein zat relaxed te wachten op vertrek samen met z'n hondje, dit is even wat anders dan de boot naar Texel. 

Hydrastad in zicht

Sfeervol, je hebt gelijk het relaxte vakantiegevoel te pakken hier

Hier wil iedereen toch lekker eten

en genieten van dit uitzicht

Op vogelgebied was er helemaal niets te zien, zelfs geen meeuwen. Wel opvallend veel katten hier, de meeste leiden een goed en lui leven zo te zien.

De baai met de haven

en de dorpsoudsten op een rijtje

Woorden zijn hier in feite overbodig:

Uitzicht over het stadje vanuit het hotel

Hele mooie kleuren en lijnen:

Nog meer kleuren en lijnen

Erg genoten van dit tripje!

Hier nadert de herfst, daar nog volop zomer

Terwijl we thuis al herfstige taferelen met ochtendmist aantreffen, 

is het in Athene nog volop zomers. Warme dagen met meer dan 30 graden zijn in september geen uitzondering. Fijn om hier weer "work" en "pleasure" te kunnen combineren.
Hieronder de avondzon op het parlement met daarvoor het Graf van de Onbekende Soldaat en de Griekse Wachters, die ieder uur afgelost worden onder veel bekijks van de toeristen. Ik heb hier voor de afwisseling een lekker laag standpunt gekozen, waardoor alles er plots anders uitziet en de duiven reusachtig lijken.

Wat een vreemde kostuums dragen die wachters en dat bij die warmte! De zweetplekken komen duidelijk uit op die lichte stof... De schaduwen van de kijkende toeristen zijn langgerekt op dit uur van de dag.

Grappig ook die schaduw op de muur. Van Thea hoorde ik dat voor deze eervolle wachter-posities alleen de langste Grieken geselecteerd worden.

Tijdens de warme wacht worden de gezichten van de wachters af en toe even gedept, het komt wat vreemd over dat ze het niet gewoon zelf doen...

Dit jongetje en z'n oma vermaken intussen zich met de duiven op het plein

Grote lol natuurlijk als een duif op oma's hoofd landt!

Vrijdagochtend:
Na het ontbijt tijd voor een ochtendwandelingetje voordat het werk start. Op het grote Syntagmaplain is het gezellig.

Mensen die daarvoor tijd hebben, zitten genoeglijk te babbelen op een bankje in de schaduw en luisteren naar de muziek van de straatmuzikanten,

mensen met haast daarentegen reppen zich naar de metro. Honden liggen her en der nog een beetje te dutten in de zon.

De broodverkopers doen goede zaken. NB: de verkopers dragen netjes een plastic handschoen aan 1 hand en pakken het geld aan met de andere.

Bij de lottoverkoop loopt het nog geen storm

 en op veel plaatsen zie je groepjes mannen backgammon spelen.

Af en toe lijkt het hier wel NYC met al die gele taxi's.

Die parasol staat daar daar overduidelijk niet voor niets en biedt niet alleen bescherming tegen de zon...

Grieken houden van kleur!

Op de Plaka zie je steeds de Acropolis die al duizenden jaren de wacht houdt over de stad...

Geestelijken met reislust, wordt het de roze of de zwarte koffer?

De leukste van de vele straatmuzikanten vond ik dit jongetje dat alleraardigste muziek produceerde op zijn speelgoed-accordeonnetje. Optimistisch had hij een lekker grote doos voor de gulle gaven klaar gezet.

Nawoord over Griekenland: de crisis is duidelijk merkbaar, hoewel in de stad veel toeristen verbleven en de terrassen en winkels gezellig druk bezocht werden. Veel zwervers en bedelaars overal, veel winkels die gesloten zijn, gebouwen in verval of in eeuwige restauratie. De Grieken die ik hierover sprak, meldden dat het leven veel zwaarder geworden is vanwege flink gereduceerde lonen, terwijl prijzen en belastingen alsmaar toenemen. Het werkloosheidspercentage is opgelopen tot 26%, onder jongeren zelfs 50%: het werpt een diepe schaduw over dit verder zo zonnige land.
 

M.b.t. de kofferkeuze: uiteindelijk is het, zoals te verwachten was, de zwarte koffer geworden :-).