Zo uit het ei het water in

Nog 1 blogje over kleine zwaantjes, het blijft leuk om ze te observeren:

ze zijn nog maar zo klein en dan gaan ze al zo dapper achter de ouders aan, op het land of in het water: zie je de ouders dan zie je de kleintjes.

Lekker badderende ouders, dat geeft altijd mooie plaatjes:

Wat zijn ze toch leuk:

Dag, bedankt voor je bezoek.

Ruziënde reigertjes en reigers te paard

Genieten hier in de Camarque: prima gezelschap, heel mooi weer, gezellige en interessante stadjes, lekker eten en fantastische natuur inclusief heel veel vogels. Je begrijpt het al: er zijn weer talloze foto's gemaakt... Vandaag enkele kleine reigersoorten die hier heel veel voorkomen in de hoofdrol, omdat ik die heel mooi heb kunnen observeren en vastleggen. Het gaat om de kleine zilverreiger en de koereiger, veel kijkplezier!

De kleine zilverreiger heeft heel mooie franje-achtige veren en aan zijn poten leuke gele voeten.

Jonge reigers in een boom zaten met smart te wachten op hun ouders, dat was duidelijk te horen en vooral te zien toen een van de ouders eindelijk wat te eten kwam brengen. Die jongen gaan niet bepaald zachtzinnig om met hun ouders, ze kunnen de vis niet snel genoeg uit de bek van hun ouders krijgen en enig geweld wordt niet geschuwd!

De kleine zilverreiger is mooi, maar de koereiger vind ik nog mooier, met dat subtiele bruin en die geel-oranje snavel. De koereiger hieronder kon ik aan het eind van de middag fotograferen met mooi licht.

Even flink dreigen naar een kleine zilverreiger die te dicht bij komt

Ah, een gaaf moment om te zien, ik ben blij met de foto hieronder!

De koereiger krijgt z'n zin, want de kleine zilver gaat er als een haas vandoor, de koereiger kijkt hem triomfantelijk na met z'n grappig gele ogen.

Maar ook de jongen van de koereiger kunnen er wat van, ze behandelen hun ouders al even hardhandig als die van de kleine zilverreiger! Hier zaten 3 grote jongen te bedelen, de ouders kregen het voedsel nauwelijks aangesleept.

 En hop daar gaat weer een vis!

Ik ben erg in m'n sas met deze fotomomenten ondanks het feit dat de voedermomenten ietwat rommelige foto's opleverden.
In de Camargue en later ook in Spanje hebben we natuurlijk ook heel veel van de beroemde wilde witte paarden gezien 

en wat bleek: koereigers zijn niet alleen dol op de koeien waarnaar ze vernoemd zijn, ze rijden ook graag paard: zo leuk om te zien! Schommelend deinen ze mee op de rug van het paard en kunnen de omgeving zo mooi in de gaten houden. De paarden trekken zich van de reigertjes niets aan, ze lijken het prima te vinden, die kleine ruitertjes.

Natuurlijk krijgen ook de koeien regelmatig bezoek.

Bedankt voor jouw bezoek!

Lelijk? Lief!

Het begon met liefkozende meerkoeten, zo leuk om te zien!

Na de schattige jonge eendjes die we al zagen achter het huis, was het daarna aan de meerkoeten om voor jongen te zorgen. Al jaren maken deze meerkoeten een nest in "Het Oog", het water achter ons huis, maar dat heeft niet eerder geleid tot jongen. Vorig jaar heeft het stel zelfs de hele zomer onvermoeid doorgebouwd aan het nest; het werd een enorm hoog bouwsel. 
Dit jaar ging het veel beter, maar liefst zes kleintjes hebben ze gekregen, waarvan er drie te zien zijn op onderstaande foto.

De jongen blijven in de buurt van het nest, maar komen wel af en toe begerig een hapje halen.

Deze jongen hebben niet dat schattige van jonge eendjes, maar ik vind ze op hun manier toch lief en aandoenlijk.
Pa (of moe) duiken vaak met een elegant sprongduikje helemaal onder water om voedsel te zoeken op de bodem, meerkoeten grondelen niet zoals eenden. Ik heb geprobeerd die duik vast te leggen en onderstaande foto vind ik leuk geworden met die opspattende druppels.

  

Het voedsel wordt met enthousiasme begroet op het nest! 

Deze beelden zijn van afgelopen zondag, gisteren zag ik helaas dat van de zes jongen alweer drie spoorloos verdwenen zijn. Ik hoop dat de resterende meerkoetjes ongestoord op kunnen groeien. 


Update van zondag 29 april:
na een week zwemmen alledrie jongen nog opgewekt rond, het lijkt ze goed te gaan:

Meerkoeten kunnen flink vechten met een ander paar om hun territorium te verdedigen, trappend met wijd uitgespreide vleugels naar elkaar gaan ze elkaar zelfs op het land te lijf. Het gaat er heftig aan toe!

Als de rust is weergekeerd, omdat de indringers zijn verjaagd gaan ze gewoon weer over tot de orde van de dag. 

17mei: nog twee jongen zwemmen rond, ze zijn goed gegroeid en al fors veranderd. De jongen beginnen nu zelf voedsel te vergaren, ook door zelf te duiken. Pa en ma zijn inmiddels aan een nieuw nest begonnen, de jongen moeten het nu meer zelf zien te rooien, maar af en toe krijgen ze nog wel wat lekkers toegestopt.

Je kunt de jongen niet missen overigens, als ze in de buurt zijn hoor je ze onmiddellijk door hun doordringende geroep.

Ik ben benieuwd hoe het verder zal gaan met onze familie en zal ze met interesse blijven volgen.


27 juni:
Een prachtige dag vandaag, 's avonds helemaal windstil: super! De jonge meerkoeten beginnen steeds meer op hun ouders te lijken. ze zorgen nu goed voor zichzelf en zwemmend ook niet meer zo klagelijk roepend rond. De "bles" begint zich nu duidelijk te vormen.

Toevoeging eind juli 2012:
na onze zomervakantie bleken de jongen "plotseling" enorm veel op hun ouders te lijken, je ziet bijna geen verschil meer, zie de foto's van een jong hieronder. Het was zo leuk om deze jonge meerkoetjes dit jaar vanaf onze vlonder te kunnen volgen, dit smaakt naar meer!

Ze duiken nu ook net zo enthousiast als hun ouders

Even lekker water drinken, geinig met die aparte kleuren van het water!

Toevoeging eind juni 2012:
Ik zag elders een nieuw nest met jongen, die kleintjes blijken het heerlijk te vinden om op waterlelie- of gele plompbladeren te liggen of staan, een heel koddig gezicht! Leuk om de zwarte pootjes ook eens te zien. 

Een van de jongen klauterde zelfs even op de kant, wat een grote voeten hebben ze. De vleugeltjes daarentegen moeten nog flink groeien!

Vandaag een bijzondere waarneming! 
Op weg naar het werk kwam ik langs weer een jong nest fietsen, 's avonds heb ik daar heerlijk staan genieten en de volgende foto's gemaakt:
Hieronder spiegelt het jong mooi in het laagje water op het blad.  Deze jonge meerkoetjes zijn ook dol op de bladeren van waterlelie en gele plomp, ze liggen of staan er graag op en kijken toe hoe pa en ma op voedseljacht gaan. 

Ja, daar komen onze ouders weer, wie het eerst bij ze is!

Pa of moe heeft een zaadbol van een gele plomp opgedoken en hamert er nu lustig op los, terwijl hij de bol handig op een blad heeft gelegd; fijn zo'n werkblad. Ik had dit nog nooit eerder gezien, heel bijzonder!

De zaadjes worden zorgvuldig uit de bol gehaald, daar is nu een een groot gat in ontstaan, en de kleine rode zaadjes worden daarna liefdevol aan het jong gepresenteerd.

en die lust er wel pap van!

Begin aug:
Deze jongen zijn inmiddels ook alweer veel groter geworden, maar die zaadjes van de gele plomp: die laten ze zich nog heel graag aanreiken!

Einde van deze blog, bedankt weer voor je bezoek!
Meer en dit keer vrij heftige meerkoet-belevenissen zijn te zien op
Kindermishandeling of gewoon zorgzaam?