Gaaaaaaaaap

Niet origineel dit foto-onderwerp, maar wel altijd leuk om te zien: futen met jongen.
Die kleine gestreepte pyjama's kunnen er behoorlijk vreemd uitzien, bijv. als je ze van voren ziet met die rode vlekken op de kop of zoals hier met een opengesperd snaveltje. Bijzonder ook dat tongetje. Dit jong was al behoorlijk groot en moeders had ook niet veel zin meer om hem op de rug te vervoeren, maar hij klauterde er iedere keer volhardend weer op!

Nog zo'n leuke ontmoeting, een eendje met jongen:

Bedankt voor je bezoek!

7x ontroerend mooi

Na een operatie deze week krabbel ik weer een beetje op, tijd voor een nieuwe blog dus. Dit is het vervolg op Zacht, donzig en heel lief,  de blog over het moment waarop ik voor het eerst hele kleine zwaantjes op de rug van hun moeder zag: ontroerend mooi. Daarna werden we in onze eigen achtertuin vergast op soortgelijke wondertjes; 7 kleintjes hadden de zwanen op het "Oog" gekregen. Geweldig leuk om deze prachtige vogelfamilie vanaf de eigen vlonder te kunnen observeren.

Pa zwaan neemt af en toe een lekker badje, het is een geklapper van jewelste en de druppels vliegen in het rond.

Af en toe maakt hij een aanloop over het water met zijn grote flapvoeten. Imposant om te zien, maar ook om te horen; het galmt tussen de huizen.

Daar komen ze aan zwemmen, als je kijkt door het gaatje tussen de vleugels van de voorste zwaan, kun je het kopje van een kleintje ontwaren.

Alle 7 in beeld, 2 lichtere snaveltjes en 5 donkere.

Goed opletten, allemaal aandachtig kijkend hoe moeders voedsel zoekt. Ik zie een duidelijke taakverdeling bij de ouders: de moeder is bij de jongen en neemt ze op haar rug. Pa zwemt alleen wat dreigend rond met opgeheven vleugels als hij het niet vertrouwt. Het is tamelijk intimiderend als hij met vastberaden roeibewegingen van de poten op ons lage vlondertje af komt zwemmen, die zwanenkop komt dan wel heel dichtbij!

Het is een prachtige en sierlijke vogel als hij zo zwemt, die smetteloos witte veren zijn wondermooi. Let ook nog even op de waterdruppels aan z'n snavel.

Poetsend, ook al zo mooi om te zien

Hier werd paps geïntrigeerd door z'n eigen schaduw op de muur, wel 20 keer tikte hij op de muur om zijn eigen schaduw aan te raken.

Zo vader, zo zoon? Dit zwaantje lijkt z'n eigen spiegelbeeld wel te kunnen waarderen.

Af en toe probeert een jong nog op de rug van moeder te klimmen, maar die schudt ze er meestal effectief weer af. Soms lukt het zoals hieronder te zien: "Joepie, daar ben ik weer".

Het fonteintje hieronder wordt veroorzaak door een jong dat verwoede pogingen doet om te duiken, dat gaat steeds gepaard met veel getrappel en gespetter.

Na al die vermoeiende acties wordt er af en toe een lekker slaapje gedaan in de zon, hier het pootje gezellig opgetrokken, het ziet er heel vergenoegd uit.

Ik hoop de gebeurtenissen rond deze zwaantjes nog lang te volgen,
bedankt voor je bezoek.

Zacht, donzig en heel lief

Een blog met een serie in (bijna) zwart/wit foto's zonder overbodig commentaar, kijk maar:

Zo mooi, lief en puur om te zien, een heel fijn begin van de dag! Super blij dat Jan dat kleine kopje boven de moederrug ontdekte toen we langs kwamen fietsen.

De volgende verrassing komt een week later, dan zien we in het water achter ons huis 2 zwanen met maar liefst 7 kleintjes. Wat geweldig leuk! Nadeel is wel dat ik niet op de lage vlonder kan zitten als ze in de buurt zijn, want papa zwaan komt dan onmiddellijk sissend en dreigend op de vlonder afstevenen. Ik wil geen klap van een zwanenvleugel, dus ik bekijk het lieve tafereeltje maar even van een afstandje. 

Allemaal onder moeders vleugels in het avondlicht op de betonnen trap, het is even passen en meten, maar het lukt!

Bedankt weer voor je bezoek en reactie.

Schattige primeur! De eerste kleine kluutjes dit jaar.

25 dagen na het zien van broedende kluten kun je de kleintjes verwachten. Dit weekend was het zover, we gingen ons geluk beproeven: zouden er inderdaad al kleine kluutjes te bewonderen zijn? 
YES, kijk maar, zo leuk om ze weer te zien. De kluutjes zijn nog piepklein en ze wankelen nog wat onbeholpen rond. Voeg daar nog aan toe een zonnige vroege ochtend met weinig wind en mooi licht: je begrijpt dat ik enthousiast aan de slag ben gegaan met mijn toestel:

Oeps, soms is het lastig om het evenwicht te bewaren.

Van tijd tot tijd schuilen deze kleintjes nog bij de ouders onder de vleugels, dan zakken de ouders gewoon even soepel door de poten om beschutting te bieden.

Klop, klop, mag ik er ook bij?

Natuurlijk, kom maar

Nummer 3 heeft nog even geen behoefte aan beschutting. Let op de modderpootjes van de andere 2 kleintjes onder de moeder.

Later die ochtend zijn we nog even terug geweest op dezelfde plek, het blijft een fascinerend gezicht, die schattige kleine donsbolletjes. Ik hoop dat ze ongestoord op zullen groeien!

Hieromder: nog maar zo klein en nog niet erg lijkend op z'n ouders, alleen de pootjes hebben al wel dezelfde opvallende kleur.

Bedankt voor je bezoek!

Kleurijk, mooi en gezellig!

Afgelopen zaterdag: een heerlijke middag om nog even bij de bollenvelden te kijken. Een waar genoegen, die gekleurde vlakken, die mooie verdelingen en de kleurencombinaties. Ik heb geprobeerd wat verschillende aspecten in beeld te brengen hieronder: 

Jan z'n nieuwe fototoestel kan in 1 zwaaibeweging een leuke panoramafoto schieten, zie hieronder: niet gek!

Later die middag, toen de zon al lekker laag stond:

Wat ik maar even uit beeld heb gelaten zijn al die mensen die door de velden banjeren en zich laten fotograferen tussen de bloemen, soms moet je echt heel hard je best doen om foto's zonder mensen te krijgen. Gezellig was het daardoor wel, echt een lekker middagje uit zo!
Bedankt voor je bezoek.