Schattige primeur! De eerste kleine kluutjes dit jaar.

25 dagen na het zien van broedende kluten kun je de kleintjes verwachten. Dit weekend was het zover, we gingen ons geluk beproeven: zouden er inderdaad al kleine kluutjes te bewonderen zijn? 
YES, kijk maar, zo leuk om ze weer te zien. De kluutjes zijn nog piepklein en ze wankelen nog wat onbeholpen rond. Voeg daar nog aan toe een zonnige vroege ochtend met weinig wind en mooi licht: je begrijpt dat ik enthousiast aan de slag ben gegaan met mijn toestel:

Oeps, soms is het lastig om het evenwicht te bewaren.

Van tijd tot tijd schuilen deze kleintjes nog bij de ouders onder de vleugels, dan zakken de ouders gewoon even soepel door de poten om beschutting te bieden.

Klop, klop, mag ik er ook bij?

Natuurlijk, kom maar

Nummer 3 heeft nog even geen behoefte aan beschutting. Let op de modderpootjes van de andere 2 kleintjes onder de moeder.

Later die ochtend zijn we nog even terug geweest op dezelfde plek, het blijft een fascinerend gezicht, die schattige kleine donsbolletjes. Ik hoop dat ze ongestoord op zullen groeien!

Hieromder: nog maar zo klein en nog niet erg lijkend op z'n ouders, alleen de pootjes hebben al wel dezelfde opvallende kleur.

Bedankt voor je bezoek!

Het grote genieten

Toen ik in mei die hele kleine kluutjes en die broedende sterns had gezien op Texel, wilde ik heel graag weten hoe het die vogels een maand later verging. Op een mooie, maar zeer winderige zaterdag eind juni, zijn we dus nog een dagje naar ons geliefde eiland getogen.

Prachtige luchten, veelal een zonnetje, maar wel harde wind!

De vogels hebben af en toe moeite om tegen de wind in naar de jongen te komen, maar op de vleugels van de wind komen ze daarna geweldig hard terug zeilen. Heel mooi om te zien, maar lastig om te fotograferen.

Bij de grote sternkolonie is het nog een drukte van belang, de eieren zijn in die krap 4 weken sinds we op Texel waren uitgekomen en overal op de eilandjes zie je nu behoorlijk grote jongen die zelfs al stukjes proberen te vliegen. Ze worden nog wel volop gevoederd door hun ouders, die dan ook af en aan vliegen met visjes. De mooie zwarte kappen op de kop van de volwassen vogels zien er hier en daar wat sleets uit, veel witte punten zijn nu te zien in die eerder zo trotse, zwarte hoofdtooi.

Een leuk Hollands tafereel met die koeien op de achtergrond.

Verder in het Wagejot een tureluur op paaltje, een tureluur met jong, veel grutto’s en heel veel meeuwen.

Bij de kluteneilandjes is het nu heel rustig, met Pinksteren bood het hier een heel levendig tafereel, nu zit er slechts 1 fotograaf te kijken te kijken naar 1 of 2 achtergebleven kluten. Geen jongen meer te bespeuren, o toch wel, gelukkig loopt er een jonge kluut met z’n ouders te vissen vlakbij de auto. 

Heel leuk om te zien hoe enorm hij al gegroeid is,  het gaat hem duidelijk goed! Als ze ouders op de wieken gaan, vliegt hij nog niet mee. 

Later hoor ik dat de andere jonge kluten al zelf foerageren op het wad, hun “ouderlijk huis” hebben ze dus al verlaten.

Na een heerlijke lunch in Den Hoorn brengen we de middag door in de Slufter,  wat een prachtig gebied is dat toch! Lamsoor begint aarzelend te bloeien, het zal niet lang duren dan is de hele Slufter weer paars gekleurd.

Op de boot terug is er tenslotte weer het bekende feestje met al die meezeilende meeuwen  die hopen op wat lekkers, het blijft een fascinerend gezicht.

Het was weer een heel geslaagde dag op Texel!