Wie wint: de mus of de bidsprinkhaan?

Het blijkt nog niet zo gemakkelijk om een bidsprinkhaan te verschalken, de mus moet er goed z'n best voor doen...

Maar tenslotte lijkt hij de zaak toch onder controle te hebben.

Zoiets had ik nog niet eerder gezien, een interessant momentje dus tijdens onze vakantie in Spanje.

Die kleuren: fantastisch!

Wat een prachtige vogels hebben we gezien in de vakantie in Spanje.  Hieronder enkele foto's van een van de mooiste ontmoetingen: namelijk die met de bijeneters.
Vorig jaar heb ik deze prachtig gekleurde vogels ook gezien in dezelfde omgeving, maar de foto's die ik toen heb gemaakt zijn allemaal in de prullenbak verdwenen; te veel ruis en te ver weg. Nu zagen we ze op een andere plek, wel 5 paartjes: geweldig leuk om te zien. Fotograferen was wat lastig, omdat ik achter een boomsingel stond. Ik had dus geen vrij zicht en de bijeneters zag ik alleen tussen de bomen door; ik heb m'n best gedaan er toch wat leuks van te maken.

Nr 4 komt landen op de tak en wordt aandachtig bekeken.

Prachtig deze vogels, ze flitsen hun gegraven hol in en uit

Nog eenmaal een bijeneter in de lucht, zo mooi!

Bedankt voor je bezoek, ik ben blij met alle commentaren en tips.

Flamingodans

Een van de redenen voor een tussenstop in de Camargue tijdens onze vakantie was de aanwezigheid van flamingo’s daar. Ik vind dat zulke bijzondere vogels,  met die opvallende kleur en aparte snavels.

Wat dat betreft was deze vakantie direct reuze geslaagd, want we hebben heel veel flamingo’s gezien. 

Samen voeren ze voor ons een prachtige dans op.
Daar komen de gracieuze hoofdrolspelers al binnen vliegen:

Reikhalzend kijken ze uit naar hun voorstelling en starten vol enthousiasme

Enkele dansers raken soms even uit de maat, oeps.., maar verder is het een prachtig geheel.

De dans gaat verder met soms enkele solo's, 

waaraan ook de jongere dieren al mee mogen doen,

een duo 

of een trio,

uiteindelijk uitmondend in een spetterende groepsdans!

De hoofdrolspelers worden nog even nader belicht: ze hebben prachtig lange, dunne benen en een bijzonder buigzame, gracieuze nek. Verder dragen ze een kleurrijk verenpakje, alleen de jongere dansers zijn minder uitbundig gekleed zoals we eerder al zagen.

Na de voorstelling verlaten de dansers in het late avondlicht voldaan het toneel. Het was prachtig!

 Ik hoop dat je ook genoten hebt, bedankt weer voor je bezoek.

Ruziënde reigertjes en reigers te paard

Genieten hier in de Camarque: prima gezelschap, heel mooi weer, gezellige en interessante stadjes, lekker eten en fantastische natuur inclusief heel veel vogels. Je begrijpt het al: er zijn weer talloze foto's gemaakt... Vandaag enkele kleine reigersoorten die hier heel veel voorkomen in de hoofdrol, omdat ik die heel mooi heb kunnen observeren en vastleggen. Het gaat om de kleine zilverreiger en de koereiger, veel kijkplezier!

De kleine zilverreiger heeft heel mooie franje-achtige veren en aan zijn poten leuke gele voeten.

Jonge reigers in een boom zaten met smart te wachten op hun ouders, dat was duidelijk te horen en vooral te zien toen een van de ouders eindelijk wat te eten kwam brengen. Die jongen gaan niet bepaald zachtzinnig om met hun ouders, ze kunnen de vis niet snel genoeg uit de bek van hun ouders krijgen en enig geweld wordt niet geschuwd!

De kleine zilverreiger is mooi, maar de koereiger vind ik nog mooier, met dat subtiele bruin en die geel-oranje snavel. De koereiger hieronder kon ik aan het eind van de middag fotograferen met mooi licht.

Even flink dreigen naar een kleine zilverreiger die te dicht bij komt

Ah, een gaaf moment om te zien, ik ben blij met de foto hieronder!

De koereiger krijgt z'n zin, want de kleine zilver gaat er als een haas vandoor, de koereiger kijkt hem triomfantelijk na met z'n grappig gele ogen.

Maar ook de jongen van de koereiger kunnen er wat van, ze behandelen hun ouders al even hardhandig als die van de kleine zilverreiger! Hier zaten 3 grote jongen te bedelen, de ouders kregen het voedsel nauwelijks aangesleept.

 En hop daar gaat weer een vis!

Ik ben erg in m'n sas met deze fotomomenten ondanks het feit dat de voedermomenten ietwat rommelige foto's opleverden.
In de Camargue en later ook in Spanje hebben we natuurlijk ook heel veel van de beroemde wilde witte paarden gezien 

en wat bleek: koereigers zijn niet alleen dol op de koeien waarnaar ze vernoemd zijn, ze rijden ook graag paard: zo leuk om te zien! Schommelend deinen ze mee op de rug van het paard en kunnen de omgeving zo mooi in de gaten houden. De paarden trekken zich van de reigertjes niets aan, ze lijken het prima te vinden, die kleine ruitertjes.

Natuurlijk krijgen ook de koeien regelmatig bezoek.

Bedankt voor jouw bezoek!

Het grote genieten

Toen ik in mei die hele kleine kluutjes en die broedende sterns had gezien op Texel, wilde ik heel graag weten hoe het die vogels een maand later verging. Op een mooie, maar zeer winderige zaterdag eind juni, zijn we dus nog een dagje naar ons geliefde eiland getogen.

Prachtige luchten, veelal een zonnetje, maar wel harde wind!

De vogels hebben af en toe moeite om tegen de wind in naar de jongen te komen, maar op de vleugels van de wind komen ze daarna geweldig hard terug zeilen. Heel mooi om te zien, maar lastig om te fotograferen.

Bij de grote sternkolonie is het nog een drukte van belang, de eieren zijn in die krap 4 weken sinds we op Texel waren uitgekomen en overal op de eilandjes zie je nu behoorlijk grote jongen die zelfs al stukjes proberen te vliegen. Ze worden nog wel volop gevoederd door hun ouders, die dan ook af en aan vliegen met visjes. De mooie zwarte kappen op de kop van de volwassen vogels zien er hier en daar wat sleets uit, veel witte punten zijn nu te zien in die eerder zo trotse, zwarte hoofdtooi.

Een leuk Hollands tafereel met die koeien op de achtergrond.

Verder in het Wagejot een tureluur op paaltje, een tureluur met jong, veel grutto’s en heel veel meeuwen.

Bij de kluteneilandjes is het nu heel rustig, met Pinksteren bood het hier een heel levendig tafereel, nu zit er slechts 1 fotograaf te kijken te kijken naar 1 of 2 achtergebleven kluten. Geen jongen meer te bespeuren, o toch wel, gelukkig loopt er een jonge kluut met z’n ouders te vissen vlakbij de auto. 

Heel leuk om te zien hoe enorm hij al gegroeid is,  het gaat hem duidelijk goed! Als ze ouders op de wieken gaan, vliegt hij nog niet mee. 

Later hoor ik dat de andere jonge kluten al zelf foerageren op het wad, hun “ouderlijk huis” hebben ze dus al verlaten.

Na een heerlijke lunch in Den Hoorn brengen we de middag door in de Slufter,  wat een prachtig gebied is dat toch! Lamsoor begint aarzelend te bloeien, het zal niet lang duren dan is de hele Slufter weer paars gekleurd.

Op de boot terug is er tenslotte weer het bekende feestje met al die meezeilende meeuwen  die hopen op wat lekkers, het blijft een fascinerend gezicht.

Het was weer een heel geslaagde dag op Texel!